Orazio, in una incisione moderna

Saturae - liber II, VIII

icona per espandere il menu interno
Table of Contents
0

Vt Nasidieni iuuit te cena beati?

nam mihi quaerenti conuiuam dictus here illic

de medio potare die. "sic ut mihi numquam

in uita fuerit melius." da, si graue non est,

quae prima iratum uentrem placauerit esca.

"in primis Lucanus aper; leni fuit Austro

captus, ut aiebat cenae pater; acria circum

rapula, lactucae, radices, qualia lassum

peruellunt stomachum, siser, allec, faecula Coa.

his ubi sublatis puer alte cinctus acernam

gausape purpureo mensam pertersit, et alter

sublegit quodcumque iaceret inutile quodque

posset cenantis offendere; ut Attica uirgo

cum sacris Cereris procedit fuscus Hydaspes

Caecuba uina ferens, Alcon Chium maris expers.

hic erus: Albanum, Maecenas, siue Falernum

te magis appositis delectat, habemus utrumque."

diuitias miseras! Sed quis cenantibus una,

Fundani, pulchre fuerit tibi, nosse laboro.

"summus ego et prope me Viscus Thurinus et infra,

si memini, Varius; cum Seruilio Balatrone

Vibidius, quos Maecenas adduxerat umbras

Nomentanus erat super ipsum, Porcius infra

ridiculus totas simul absorbere placentas;

Nomentanus ad hoc, qui si quid forte lateret

indice monstraret digito: nam cetera turba,

nos, inquam, cenamus auis, conchylia, piscis,

longe dissimilem noto celantia sucum,

ut uel continuo patuit, cum passeris atque

ingustata mihi porrexerit ilia rhombi.

post hoc me docuit melimela rubere minorem

ad lunam delecta. Quid hoc intersit ab ipso

audieris melius. Tum Vibidius Balatroni:

"nos nisi damnose bibimus moriemur inulti,"

et calices poscit maiores. Vertere pallor

tum parochi faciem nil sic metuentis ut acris

potores, uel quod male dicunt liberius uel

feruida quod subtile exsurdant uina palatum.

inuertunt Allifanis uinaria tota

Vibidius Balatroque, secutis omnibus; imi

conuiuae lecti nihilum nocuere lagoenis.

affertur squillas inter murena natantis

in patina porrecta. Sub hoc erus: "haec grauida" inquit

"capta est, deterior post partum carne futura.

his mixtum ius est: oleo quod prima Venafri

pressit cella; garo de sucis piscis Hiberi;

uino quinquenni, uerum citra mare nato,

dum coquitur (cocto Chium sic conuenit, ut non

hoc magis ullum aliud); pipere albo, non sine aceto

quod Methymnaeam uitio mutauerit uuam.

erucas uiridis, inulas ego primus amaras

monstraui incoquere, illutos Curtillus echinos,

ut melius muria quod testa marina remittat."

interea suspensa grauis aulaea ruinas

in patinam fecere, trahentia pulueris atri

quantum non Aquilo Campanis excitat agris.

nos maius ueriti, postquam nihil esse pericli

sensimus, erigimur. Rufus posito capite, ut si

filius immaturus obisset, flere. Quis esset

finis ni sapiens sic Nomentanus amicum

tolleret "heu, Fortuna, quis est crudelior in nos

te deus? Vt semper gaudes illudere rebus

humanis!" Varius mappa compescere risum

uix poterat. Balatro suspendens omnia naso

"haec est condicio uiuendi" aiebat, "eoque

responsura tuo numquam est par fama labori.

tene, ut ego accipiar laute, torquerier omni

sollicitudine districtum, ne panis adustus,

ne male conditum ius apponatur, ut omnes

praecincti recte pueri comptique ministrent!

adde hos praeterea casus, aulaea ruant si,

ut modo; si patinam pede lapsus frangat agaso.

sed conuiuatoris uti ducis ingenium res

aduersae nudare solent, celare secundae."

Nasidienus ad haec "tibi di quaecumque preceris

commoda dent! Ita uir bonus es conuiuaque comis":

et soleas poscit. Tum in lecto quoque uideres

stridere secreta diuisos aure susurros."

nullos his mallem ludos spectasse; sed illa

redde age quae deinceps risisti. "Vibidius dum

quaerit de pueris num sit quoque fracta lagoena,

quod sibi poscenti non dantur pocula, dumque

ridetur fictis rerum, Balatrone secundo,

Nasidiene, redis mutatae frontis, ut arte

emendaturus fortunam: deinde secuti

mazonomo pueri magno discerpta ferentes

membra gruis sparsi sale multo, non sine farre,

pinguibus et ficis pastum iecur anseris albae,

et leporum auulsos, ut multo suauius, armos,

quam si cum lumbis quis edit; tum pectore adusto

uidimus et merulas poni et sine clune palumbis,

suauis res, si non causas narraret earum et

naturas dominus; quem nos sic fugimus ulti,

ut nihil omnino gustaremus, uelut illis

Canidia afflasset peior serpentibus Afris."

📂 In questa sezioneIn this section